این طور بیان می‌کند : " « الیوم نختم علی افواههم و تکلمنا ایدیهم و تشهد ارجلهم بما کانوا یکسبون »" [١] بر دهانشان مهر می‌زنیم که به‌ دهانشان می‌گوییم حرف نزنند ، دستهایشان با ما حرف می‌زند . خود همین‌ پاها وجود دارد ولی حرف می‌زند و شهادت می‌دهد : " « و تشهد ارجلهم بما کانوا یکسبون »" . این امر را به اینکه شهادت به زبان حال و تأویل‌ است نمی‌شود حمل کرد . قرآن صراحت دارد ، چون می‌گوید اینها [ گناهکاران‌ ] به اعضاء اعتراض می‌کنند ، اعضاء به آنها جواب می‌دهند . دیگر زبان حال‌ معنا ندارد . " « و قالوا لجلودهم لم شهدتم علینا » " به پوستهای‌ خودشان می‌گویند : شما چرا علیه ما شهادت دادید ؟ " « قالوا انطقنا الله‌ الذی انطق کل شی‌ء »" [٢] خدا که همه چیز را به سخن آورده ما را به‌ سخن آورده است . حدیث می‌گو ید که اینجا پوست کنایه از عورت است .
قرآن چون تأدب دارد که نام اسافل اعضاء را نمی‌برد ، در اینجا تعبیر به‌ " جلود " کرده است [٣] .
آنها می‌گویند پس مسأله قیامت و دنیا صرف مکرر شدن این نظام نیست .
اگر این نظام مکرر می‌شد ، محال بود خاصیت خودش را از دست بدهد . اگر آن نظام عین این نظام می‌بود پیری و مردن و حتی تکلیف و حتی همین جمادات‌ و مردگی و تمام اینها وجود داشت . قرآن می‌گوید : " « یوم تبدل الارض‌ غیر الارض »" [٤] زمین هست و زمین نیست ، زمین غیر زمین می‌شود ، هم‌ زمین است و هم غیر زمین ، مثل اینکه زمین هست ولی یک تغییراتی در این‌ زمین پیدا می‌شود . آنوقت راجع به همین زمین می‌گوید : " « و اشرقت‌ الارض بنور ربها »" [٥] و زمین به نور پروردگارش نورانی است .
می‌گوید این زمین ( که الان در ذات خودش یک موجود ظلمانی است ، که اگر نور خورشید به آن نرسد تاریک است ) به نور پروردگارش نورانی است .

[١] یس / . ٦٥ [٢] فصلت / . ٢١ [٣] سؤال : چرا " فروجهم " نمی‌گوید ، " فروجهم " که در قرآن هست ؟ جواب : کلمه " فروج " هم به معنی اصلی‌اش این نیست ، آن هم معنی‌ کنایی است . اصل کلمه " فرج " آن طوری که از بعضی از لغویین نقل شده‌ اصلا به معنای خود دامن است ، منتها از بس این کلمه زیاد استعمال شده ، ما خیال می‌کنیم اسم خاص عورت است ، در صورتی که می‌گویند اسم خاص‌ نیست . من خودم راجع به کلمه " فروج " در لغت ندیدم ولی یک وقتی‌ آقای نجفی مرعشی در قم که حالا از مراجع هستند و ما پیش ایشان شرح لمعه‌ می‌خواندیم این مطلب را نقل کردند و العهدش علیه . [٤] ابراهیم / . ٤٨ [٥] زمر / . ٦٩